30/4/2008
BİR ÇIKIŞ YOLU YA RAB
Çok sıkılıyorum. İçim daralıyor... Üzülüyorum... Üzüntümü giderecek, üzüldüklerim karşısında çare üretebilecek bir çalışma yapamamak ise kahredici...
Şayet ailem olmasa...
Benim maaşıma bakan insanlar olmasa hayatımda...
(Ah Hicret Ehli gibi olsaydım. Ah bir Mus'ab'ın (ra) binde biri olsaydım.)
Çekip gitmek istiyorum yalnızlıklara...
Şöyle kendimi dinlemek...
Kendimle başbaşa kalmak...
Aslında kendimle değil, RABBİM'le bir olmak.
Elimde Kur'an ile, dilimde zikir ile, ibadetlerle uzun bir zaman geçirmek istiyorum.
Ta ki kendimi kaybetmeyeyim. Yeniden kendime geleyim.
Kulluğumu kaybedip, sonsuz mutluluğu bulacağım ümidimi yitirmeyeyim...
Ama.
Burada kalmalıyım. Yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen hayat devam ediyor.
Filistin' de, Afganistan'da olanlara rağmen...
Ülkemde maalesef yaşananlara rağmen hayat devam ediyor.
Allah'ım. Ne olur dayanma gücü ver.
Dinimi muhafaza ederek...
Şu imtihan dünyamı ailemle, milletimle, ülkemle, didaşlarımla hayırla tamamlamayı nasip et.
Sen'den istiyorum. Sen'den korkuyorum. Sen'i seviyorum.
Böyle yaşamak ve böyle ölmek istiyorum.
Ne olur yardım et ALLAH'ım.
.jpg)